Blue Monday… alleen al het woord klinkt alsof je spontaan een stap trager van gaat lopen. De derde maandag van januari staat bekend als de meest sombere dag van het jaar, en als ik heel eerlijk ben: ik heb daar zelf ook jaren aan meegedaan. Die ochtend waarop je wakker wordt en het buiten nog donker is, je bed eigenlijk veel te warm en te fijn ligt en je hoofd ergens nog in december hangt. Ik had momenten waarop ik dacht: laat mij vandaag maar gewoon onder dit dekentje blijven liggen. Even geen verplichtingen, geen goede voornemens die ik al half vergeten was, gewoon alleen maar rust.
Maar hoe ouder ik werd, hoe meer ik merkte dat Blue Monday ook maar een normale dag is. Ik ben de dag anders gaan benaderen. Niet als iets sombers dat je moet ‘overleven’, maar als een moment waarop je extra lief voor jezelf mag zijn. Een dag die vraagt om warme sokken, een rustige start, en misschien net een beetje meer aandacht voor hoe je je voelt. En gek genoeg: daardoor wordt de somberste maandag opeens een van de zachtste dagen van de maand.
Waarom Blue Monday zo’n reputatie heeft
Blue Monday is ooit bedacht door iemand die een formule had voor “de meest depressieve dag van het jaar”. Die formule klopt voor geen meter, maar de gedachte erachter herkennen we allemaal wel een beetje. De feestdagen zijn voorbij, het licht is nog niet terug, je werkritme moet weer op gang komen en de winter trekt zich nergens iets van aan.
En ergens verwacht je misschien ook dat je deze dag somber bent — en gek genoeg werkt dat zo. Als iets een naam krijgt, gaan we er sneller in mee. Ik voelde dat vroeger heel sterk: die maandag hing bijna als een wolk boven me. Alsof je al wist dat je moe zou zijn, dat je geen zin zou hebben, dat alles net even zwaarder zou voelen.
Tot ik besefte dat het ook anders kon. Want Blue Monday is maar een gewone dag. En jij bepaalt veel meer dan je denkt hoe die dag voelt.
Hoe ik Blue Monday langzaam veranderde in een fijne, zachte dag
Het verschil begon eigenlijk heel klein. Ik stopte met proberen de dag “gewoon door te komen” en ging mezelf afvragen: wat heb ik vandaag nodig om het licht te houden? Niet wat ik moet doen, maar wat mij helpt. En daar zat voor mij de sleutel.
Ik begin sindsdien expres rustig. Ik neem tijd om wakker te worden, maak een warme kop thee en kies bewust voor een rustige start. Gordijnen open, even kijken of er toch ergens een beetje licht te vinden is. En als het er niet is, dan maak ik het zelf: kaarsjes aan, warme kleding, iets kleins om naar uit te kijken.
Wat mij ook echt helpt is beweging, maar wel op mijn manier. Niet per se sporten (al vind ik dat soms heerlijk), maar gewoon even naar buiten. Frisse lucht, wat licht, mijn hoofd dat net wat ruimer wordt. Het hoeft niet lang te zijn; tien minuten kan al genoeg zijn om die grauwe muur een beetje te laten zakken.
En ik heb geleerd dat comfort echt werkt. Warme sokken, een dekentje, een fijne trui. Ik maak mijn omgeving op Blue Monday gewoon extra fijn. Het zijn van die kleine dingen die me het gevoel geven dat ik het mezelf nét wat makkelijker maak.
Maar misschien het belangrijkste: ik zoek naar verbinding op. Een appje sturen, een kort telefoongesprek, even iemand laten weten dat ik aan ze denk. Het haalt me uit mijn eigen hoofd en maakt de dag warm in plaats van zwaar.
Een afsluiting voor een donkere dag
Blue Monday hoeft niet de dag te zijn waarop alles zwaar voelt. Het kan juist een moment worden waarop je even stil mag staan bij jezelf, bij wat je nodig hebt en bij hoe je de winter doorkomt op jouw manier.
Ik weet hoe verleidelijk het is om te verdwijnen onder een dekentje (dat gevoel heb ik nog steeds soms). Maar ik weet inmiddels ook dat ik de dag zelf lichter kan maken met aandacht, warmte en een beetje zachtheid.
Blue Monday blijft misschien bestaan als naam, maar hoe jij hem ervaart, dat bepaal je zelf. Het kan een dag zijn waarop het donker blijft hangen… maar het kan ook een dag worden die zacht is, warm en vol kleine lichtpuntjes.
Een Blue Monday die eigenlijk helemaal niet zo blauw is.
