|
Carnitine
Carnitine bij ADHD
L-carnitine en claudicatio intermittens
L-carnitine en chemotherapie
L-Carnitine na een hartinfarct
L-Carnitine en ME
L-Carnitine voor nierpatiënten
L-carnitine en de werking van het hart bij nierpatiënten
L-Carnitine en mannelijke vruchtbaarheid
 Carnitine
Carnitine wordt beschouwd als een aminozuur dat echter niet als bouwstof dient voor lichaamsweefsel, zoals andere aminozuren, maar een belangrijke rol speelt in de vetstofwisseling. Tevens fungeert carnitine als antioxidant. De dagelijkse inname via de voeding varieert sterk, n.l. van 5mg tot 100mg per dag.
Rood vlees is de belangrijkste voedingsbron. Het lichaam maakt deze voedingsstof voornamelijk zelf met het aminozuur lysine. Hiervoor zijn tevens het aminozuur methionine, de vitamines C, B3 en B6 en het mineraal ijzer nodig. Een tekort aan één van deze voedingsstoffen zal tevens een carnitinetekort veroorzaken.
Carnitine transporteert vetzuren naar de mitochondrieën waar deze als energie verbruikt worden. Dit gebeurt o.a. in de spieren en dan met name in de hartspier. Extra carnitine kan het vetzuurgehalte (triglycerides) verlagen en heeft een gunstige invloed op de hdl/ldl-cholesterol verhouding.
Uit een studie is gebleken dat carnitine het cholesterolgehalte verlaagt en het hdl-cholesterol verhoogt terwijl het ECG verbetert. Carnitine verbetert dan ook bij hartpatiënten de werking van de hartspier bij cardiomyopathie, hartzwakte, en beschermt tegen hartvergroting. Uit autopsie is ook gebleken dat de hartspier van overledenen aan een hartinfarct zeer lage gehaltes carnitine bevat.
Recentelijk zijn er twee gedegen onderzoeken geweest die aantoonden dat extra L-carnitine bij mensen die net een hartaanval hadden gehad de kans op hartvergroting (decompensatio cordis) verkleint en andere verslechteringen tegengaat. Ook wordt carnitine gebruikt bij het chronisch vermoeidheidssydroom. De mate van vermindering van klachten varieert sterk.
Vanwege het belang voor de energievoorziening van de spieren kan het ook behulpzaam zijn bij vormen van spierdystrofie en bij claudicatio intermittens (pijn in de kuiten na een eindje lopen), met name bij degenen bij wie het carnitinegehalte laag is. De werking berust gedeeltelijk op het gegeven dat bij de energievoorziening van de cellen waarvoor carnitine nodig is weinig zuurstof wordt verbruikt.
Recentelijk staat carnitine ook in de belangstelling als middel om een verzwakt immuunsysteem te versterken. Witte bloedlichaampjes hebben ook carnitine nodig om goed te functioneren. Bij aidspatiënten kon men de werking (apoptose van CD4 en 8 cellen verminderen) van lymfocyten verbeteren door extra carnitine te geven.
Carnitine is één van de lichaamsstoffen die bij het ouder worden afnemen. Ook is bekend dat het een rol speelt in de hersenen voor de levering van energie en hersencellen beschermt als er geen, of te weinig zuurstof aanwezig is. Daarom wordt carnitine momenteel toegepast om het denkvermogen te verbeteren. Met een speciale dure vorm -acetyl l-carnitine- heeft men enige verbetering tot stand gebracht bij Alzheimerpatiënten. Extra l-carnitine kan het lichaamsgehalte van acetyl l-carnitine verhogen. Dus het is aannemelijk dat onze carnitine ook als hersenvoeding kan dienen.
Carnitine kan ook helpen mannelijke onvruchtbaarheid op te heffen. Bij honderd onvruchtbare mannen die extra carnitine kregen steeg het aantal spermatozoïden en verbeterde hun beweeglijkheid. Uit een andere studie bleek dat het sperma van onvruchtbare mannen slechts een kwart van het normale carnitinegehalte bevatte.
NAAR BOVEN
Carnitine bij ADHD
Jongens met 'attention-deficit hyperactivity disorder' (ADHD) oftewel hyperactieve kinderen kregen extra carnitine in een dubbelblind, placebogecontroleerd crossover onderzoek d.w.z. men kreeg eerst de placebo en daarna de carnitine of andersom.Voordien en nadien moesten ouders en onderwijzers een vragenlijst over het gedrag van de jongens invullen.
Uit de antwoorden bleek dat het gedrag van deze jongens aanmerkelijk verschilde van normale Nederlandse jongens. Dit was bij 11 van de 24 kinderen na de behandeling ook nog het geval. Bij de andere 13 jongens waren na de l-carnitinebehandeling de concentratieproblemen en het agressieve gedrag verminderd.
Op de verschillende vragen scoorden deze 13 jongens nu 20% tot 65% beter dan voor de behandeling. (Prostaglandins Leukot Essent, 2002) De gegeven dosering is ons nog niet bekend. 500mg tot 1000mg l-carnitine per dag (afhankelijk van de leeftijd) lijkt een geschikte doses voor deze bijzonder veilige voedingsstof.
NAAR BOVEN
L-carnitine en claudicatio intermittens
Een aantal onderzoeken, waarvan we er nu twee bestudeerd hebben, tonen aan dat l-carnitine, in een doses van 1 of 2 gram per dag, claudicatio intermittens kan verminderen. Deze aandoening wordt gekenmerkt door pijn in de kuiten na een eindje lopen en komt veel voor bij mensen met verminderde doorbloeding o.a. door aderverkalking. Een verdubbeling van de maximale loopafstand en een verdubbeling van de afstand waarbij de eerste pijn begint wordt gemeld. Met name bij de mensen die deze aandoening in erge mate hebben. Deze verbetering is ongeveer twee keer zo groot als bij mensen die een placebo te slikken krijgen. In beide onderzoeken werd geen melding gemaakt van nadelige bijwerkingen.
(Cardiosource, 1999; J Am Coll Cardiol, 1995)
N.b. van vitamine E (600ie) en Ginkgo Biloba Extract is ook aangetoond dat het helpt bij claudicatio intermittens. Het opmerkelijke van bovengenoemde studie is echter dat het effect al na een éénmalige doses meetbaar was bij de helft van de patiënten.
NAAR BOVEN
L-carnitine en chemotherapie
Het blijkt dat ifosfamide, een cytostatica gebruikt bij kanker, de uitscheiding van l-carnitine meer dan vertachtigvoudigt. Wellicht niet onverstandig om het aminozuur extra in te nemen tijdens en na een kuur met ifosfamide.
(Cancer, Chemotherapy and Pharmacology, 1999)
NAAR BOVEN
L-Carnitine na een hartinfarct
Honderd patiënten die vermoedelijk een hartinfarct hadden gehad kregen gedurende 28 dagen 2 gram l-carnitine of een placebo per dag te slikken. De vijftig die de l-carnitine hadden geslikt bleken nadien minder afgestorven hartweefsel te hebben, minder last van angina pectoris, minder hartfalen en aritmiën en minder lipideperoxiden (verroeste vetten).
(Orthomoleculair Jaarboek, 1996)
NAAR BOVEN
L-Carnitine en ME
30 ME patiënten kregen afwisselend, gedurende twee maanden, l-carnitine of amantidine (een medicijn dat wel bij de ziekte van Parkinson wordt gegeven). Na de twee maanden l-carnitinegebruik waren gemiddeld 12 van de 18 gemeten klachten verbeterd. Na de amantidine was er geen verbetering opgetreden. 15 van de 30 mensen staakten, vanwege bijwerkingen, halverwege met de amantidine en één, vanwege diarree, met de l-carnitine. (De Orthomoleculaire Koerier, 1998)
NAAR BOVEN
L-Carnitine voor nierpatiënten
In 9 nierdialysecentra in de V.S. en Italië werd onderzocht of extra L-Carnitine (3 maal per week 2 gram intraveneus of 2 gram oraal per dag) bepaalde klachten kon verminderen. 171 nierdialyse-patiënten die niet voldoende baat had bij de standaardbehandeling met o.a. EPO en last hadden van met name ernstige zwakte, krampen, niet reagerend op EPO en/of lage bloeddruk tijdens dialyse, kregen gedurende circa een jaar bovengenoemde doses L-Carnitine toegediend. Voor de meerderheid van de patiënten werden 'goed' tot 'uitmuntende' verbetering van deze klachten genoteerd.
Het duurde gemiddeld 8 weken alvorens er verbetering optrad. Andere klachten verbeterden ook maar deze kwamen te weinig voor om er conclusies aan te kunnen verbinden. Er waren geen nadelige bijwerkingen. (http://www.eneph.com/html/Archives/carnitine/v25n6p368.html)
NAAR BOVEN
L-carnitine en de werking van het hart bij nierpatiënten
Hartziektes komen vaak voor bij mensen die nierdialyse moeten ondergaan. Negen van deze patiënten kregen gedurende zes maanden 500mg l-carnitine per dag. Het l-carnitinegehalte steeg 2-3 maal. Angina pectoris symptomen namen af en de werking van het hart verbeterde en vergroting van het hart nam af. (Am J Nephrol 2000; PMID 10878401)
NAAR BOVEN
L-Carnitine en mannelijke vruchtbaarheid
Van 101 mannen, waarvan ongeveer de helft onvruchtbaar, werd het sperma geanalyseerd. Het sperma met een normaal spermabeeld bevatte 4,7 maal meer l-carnitine dan het abnormale sperma. Er was een significant verband tussen het carnitinegehalte en het aantal spermatozoïden, het percentage beweeglijke spermatozoïden en het percentage spermatozoïden van normale vorm.
(Int J Fert Womens Med, 2000; PMID: 10929687)
NAAR BOVEN |
