Bij de ziekte van Parkinson is het bewegingsapparaat zelf niet aangetast. Het probleem bevindt zich in de aansturing van het bewegingsapparaat vanuit de hersenen. De ziekte heeft een progressief verloop. De symptomen zijn zeer divers. Opvallend zijn onder andere de stijfheid van de spieren, traagheid van bewegen, moeite met het kunnen stoppen van een beweging en trillen in rust.

Voor personen in de beginfase van de ziekte zijn niet meer risico’s verbonden aan sportief bewegen dan voor ‘gezonde’ sporters. Er zijn geen sportieve activiteiten direct als ongeschikt aan te merken. Wel kan men spreken van relatief meer geschikte en minder geschikte vormen van sportief bewegen.

De meer geschikte activiteiten kenmerken zich door een matige intensiteit, lagere moeilijkheidsgraad en gezondheidsbevorderend karakter. Te denken valt aan wandelen, fietsen, zwemmen, golf, yoga en dansen. Relatief minder geschikt zijn vormen van sportief bewegen die zeer vermoeiend zijn, waarbij bewegingen elkaar in een snel tempo opvolgen, waarbij snel moet worden gereageerd op andere mensen of waarbij onverwachte balansverstoringen op kunnen treden.

Dit geldt onder meer voor sporten zoals volleybal en basketbal en contactsporten als judo. Voor mensen bij wie periodes van zich plotseling niet kunnen bewegen zich afwisselen met periodes van overmatige beweging geldt dat zij beter niet alleen kunnen sporten.

Voor meer informatie over deze beperking, kijk bij de Parkinson Patiënten Vereniging, www.parkinson-vereniging.nl Zie ook www.sportiefbewegen.nl, u kunt daar een folder Sportief bewegen met Parkinson downloaden.