Zoek:
ME chronische vermoeidheid
Kernpunten
• Laat u testen op chemische of medicinale vergiftiging
• Ga ontgiften
• Onderga metabole rehabilitatie
• Pas uw activiteitenniveau aan
Wat is ME ?
Myalgische encefalomyelitis (ME), ofwel het chronisch-vermoeidheidssyndroom (CVS), wordt vaak afgedaan als een 21e-eeuws mysterie, of als een ziekte die ‘tussen de oren zit’. In werkelijkheid is ME echter een aandoening van het zenuwstelsel, het immuunsysteem en het hormonale systeem. Tot de belangrijkste symptomen behoren: allesoverheersende, aanhoudende en onverklaarbare fysieke en geestelijke vermoeidheid die iemand in zijn activiteiten beperkt; malaise of vermoeidheid na inspanningen; verlies van mentale of fysieke weerstand; slaapstoornis waaronder verstoring van het slaapritme; pijn; verscheidene neurologische en cognitieve uitingen zoals geheugenverlies; spierzwakte; klachten van het autonome zenuwstelsel (zoals een gestoorde functie van de blaas of hartkloppingen); duizeligheid; abnormale lichaamstemperatuur; intolerantie voor kou en hitte; gevoelige of pijnlijke lymfklieren; terugkerende griepachtige verschijnselen als koorts en intolerantie voor chemische stoffen, voedsel of medicijnen. Verschillende onderzoekers menen dat ME een nieuwe variant van polio is.
Wat is de oorzaak?
Niemand is er helemaal zeker van, maar er zijn een paar situaties die ME lijken op te wekken. Denk aan:
• allerlei virale infecties. Dit is bevestigd door laboratoriumtesten die aantonen dat bij de helft van de patiënten het 2-5A synthetase/ribonuclease L (RNAse L) metabolisme niet goed functioneert, zoals bij virale aandoeningen het geval is. De celvormige fragmenten verwoesten het binnenste van de cellen en kunnen ook schildklierreceptoren blokkeren. Ook al zijn testresultaten van routine-onderzoek normaal, toch kunnen de schildkliercellen niet goed functioneren;
• een of meer biologische, chemische of omgevingstriggers. Dit kunnen inentingen, verdovingsmiddelen, blootstelling aan milieuvervuilende stoffen of gassen, chemicaliën of zware metalen zijn, maar ook een fysiek trauma na bijvoorbeeld een auto-ongeluk, een val of een operatie of, in zeldzame gevallen, een bloedtransfusie;
• stress. MRI-scans (magnetic resonance imaging) tonen gebieden met een ‘hoog signaal’ in de witte materie van het centraal zenuwstelsel, waarmee ziekte van het centrale zenuwstelsel en het immuunsysteem wordt aangetoond vergelijkbaar met scans van aids-patiënten.1
Wat de dokter u vertelt
Volgens de Britse werkgroep CVS/ME die richtlijnen voor een juiste behandeling van patiënten met CVS/ME dient op te stellen, zijn systematische opvoering van de activiteiten (graded exercise therapy, ofwel GET) en cognitieve gedragstherapie (CGT) de belangrijkste vormen van behandeling, plus antidepressiva voor patiënten die aan een depressie lijden. Deze benadering ondersteunt de opvatting onder medici dat de ziekte voornamelijk ‘tussen de oren’ zit.
Uit vier onafhankelijke langetermijnonderzoeken onder ME-patiënten bleek echter dat CGT de minst effectieve behandeling van zeven strategieën was, terwijl het systematisch opvoeren van de activiteit duidelijk de meest schadelijke was. Slechts 24 procent van de patiënten voelde zich beter na CGT. Van GET beweerde 36 procent dat het hielp, terwijl 48 procent – ofwel bijna de helft – zei dat hun toestand alleen maar verergerd was.
Lynne McTaggart
1 Am J Med, 2000; 108: 99-105
Alternatieve behandeling
Als ME een verzameling vergelijkbare kwalen is, dan is de meest effectieve aanpak gericht op ‘metabole rehabilitatie’, ofwel op behandelingen die uw lichaam in staat stellen weer normaal te functioneren. Onderzoekster Doris Jones ontdekte in een tienjarig follow-up onderzoek onder 174 ME-patiënten dat de 13 procent die bijna of geheel genas een combinatie van behandelingsmethoden had gevolgd, bestaande uit het volgende:1
• Laat uzelf testen op chemische vergiftiging of schade door vaccinatie. De Autisme Unit aan de universiteit van Sunderland maakt gebruik van de IAG-test (trans-indol-3-ylacroylglycine, een urinemetaboliet van het essentiële aminozuur tryptofaan). Bij bijna elke ME-patiënt wordt in de urine een sterk verhoogd IAG aangetroffen, wat op vergiftiging duidt. De Californische toxicoloog Mohammed Al-Bayati test ook op schade door vaccinatie (www.toxi-health.com).
• Ontdoe uzelf van chemische of medicinale gifstoffen, zoals fluoride, kwik en antibiotica als Septrin, die alle gerelateerd worden aan ME. Maak zonodig gebruik van chelatietechnieken.
• Volg een goed ontgiftingsprogramma, met vastenkuur, zonodig chelatietherapie en manuele lymfatische drainage.
• Onderzoek thyroïde-supplementatie. Zelfs al zijn uw testresultaten voor de schildklierfunctie normaal, toch kunnen de schildkliercellen op receptorniveau minder goed functioneren.
• Laat uw darmen onderzoeken. ME-patiënten hebben vaak last van te weinig maagzuur, een lekkende darm of parasieten.
• Schakel over op biologische, volkoren en onbewerkte voeding. Laat suiker en alle geraffineerde koolhydraten en bewerkte voeding staan. Uit grootschalig onderzoek bleek dat tweederde van de patiënten die gezonder waren gaan eten daar baat bij had.
• Neem voedingssupplementen, zoals een goed multivitamine/mineralensupplement plus extra magnesium, zink, calcium, selenium, visolie, lijnzaad, bernagie of teunisbloemolie, ijzer, foliumzuur en vitamine B. Overweeg carnitine (driemaal daags 1g ) en NADH (nicotinamide adenine dinucleotide).
• Leer uw activiteiten beter te doseren en neem vaker rust. Hierdoor houdt u meer energie over en kan het lichaam op natuurlijke manier herstellen. Uit de onderzoeken blijkt dat 90 procent hier baat bij had.
• Neem dagelijks 2,5g dropwortel als kruidenpreparaat tegen ME (maar alleen gedurende een korte periode onder begeleiding van de huisarts).
• Ga naar een specialist in metabole rehabilitatie; neem contact op met het Devonshire Hospital in Londen (+44 20 7486 7131); Dr Andrew Right in Bolton, Lancashire (+44 1204 366 101); Dr Julian Kenyon, The Dove Clinic in Twyford, Hants (+4 1962 718 000) of in Londen(+44 20 7486 5588). Zie ook nummer nr. 4, jrg. 7, van Medisch Dossier over metabole typen.
1 lezing tijdens de Fatigue 2002 Conference, mei 2002, Londen
Dit artikel is met toestemming overgenomen uit Medisch Dossier en wordt in Nederland uitgegeven sinds januari 1999. Medisch Dossier is de Nederlandse uitgave van het blad What Doctors Don’t Tell You van medisch journaliste Lynne Mc Taggart (schrijfster van onder meer de bestsellers ‘Het Veld’ en ‘Het Intentie Experiment’). Alle informatie in Medisch Dossier is gebaseerd op toonaangevende medische vaktijdschriften en gebaseerd op gevestigd, wetenschappelijk onderzoek en biedt bijna elke maand onafhankelijke medische informatie.
Door: Beheerder
Bericht: Op dit moment is er over deze artikel geen reactie. Waar wacht u dan nog op? Wees de eerste om een reactie te schrijven!
Discussieer mee, stel je vragen hier op het forum!
Dit artikel is met toestemming overgenomen uit Medisch Dossier en wordt in Nederland uitgegeven sinds januari 1999. Medisch Dossier is de Nederlandse uitgave van het blad What Doctors Don’t Tell You van medisch journaliste Lynne Mc Taggart (schrijfster van onder meer de bestsellers ‘Het Veld’ en ‘Het Intentie Experiment’).
Alle informatie in Medisch Dossier is gebaseerd op toonaangevende medische vaktijdschriften en gebaseerd op gevestigd, wetenschappelijk onderzoek en biedt bijna elke maand onafhankelijke medische informatie.
